Stommiteiten

Die stommiteit van haar vergeet ik nooit. Ze had dat kind losgelaten en voor iemand er erg in hand schoot het de straat op. Hoe het net ging weet ik niet, maar ik ben er achteraan gegaan, heb het opgepakt en terwijl ik het voetpad probeerde te bereiken zonder overhoop gereden te worden beseft ik dat ik het niet ging halen. Ik gooide het kind naar mijn vader die aan de overkant stond en waagde tegelijkertijd een wanhopige sprong. Ik ben wel snel, maar wonderen gebeuren nog niet. Mijn linkervoet werd nog geraakt door een auto waardoor ik weggeslingerd werd. Ik vloekte. Pijn. Razend. Razend op mezelf omdat ik het niet gehaald had en boos op dat mens dat dat kind had laten lopen. Schaafwonden en een gebroken enkel. Ik voelde het direct. Ik lag ergens ongemakkelijk tussen twee geparkeerde auto's. Mijn vader was geschrokken, de chauffeur van de auto nog veel meer. Die had zijn kapotten koplamp en gedeukt spatbord nog niet gezien. En ik boos. Roepen uit machteloosheid tegen het noodlot. Werk maar als zelfstandige met een gebroken poot. Het kind kwam naar mij toe, beseffend blijkbaar waar het aan ontsnapt was, het gaf me een kus. Ik garandeer je dat zo'n onschuldig openhartig gebaar elke woede kan temperen. Ik pakte het vast, lachtte het toe en gaf het een kus terug. Het begon te wenen. Ik droogde zijn tranen. Hij lachtte even. Hij vroeg of het pijn deed. "Een beetje." Heb ik geantwoord. De jonge vrouw die blijkbaar op hem moest passen haalde hem uit mijn handen, veterde hem uit. Het kind begon terug te wenen. Ik beet haar toe dat het toch haar schuld was. Ze beende kwaad weg. Dat noem ik nu stank voor dank. Ik heb de man van de wagen wat op zijn gemak gesteld en ben dan maar mijn voet in het gips gaan laten leggen. Ik was toch wel boos.

Twee dagen later:

Werken moest ik eender hoe, mijn loon loopt nu eenmaal niet door. Ik kwam 's avonds echter vroeger naar huis, want prettig was het nu niet echt. Na wat gepruts in de keuken stak ik de kachel aan en ging met een lekkere pint bruin bier voor de vlammen zitten. Ik zat nog maar goed en wel op mijn gemak: "De Bellll."  Rechtstaan, krukken pakken, trapje af en naar de voordeur. Ik was enigszins verbaasd de jonge vrouw van twee dagen geleden aan te treffen. "Mag ik binnen?" vroeg ze mij. Ze deed ietwat uit de hoogte. Het was een mooi meisje, zonder een schoonheid te zijn. Ze leek me slank en soepel. Haar blik had iets dat me wat intrigeerde, het stoorde me zelfs een beetje. Ik liet haar binnen. Ik bod haar aan haar jas uit te doen, en vroeg haar of ze iets wilde drinken. Dat wilde ze niet. Terug gezeten voor de kachel vroeg ze me of ik alleen was. Ik knikte bevestigend. "Dan moet "Dat" wel lastig zijn" zei ze terwijl ze naar mijn voet wees. Ik haalde mijn schouders op. Ze kwam aarzelend met wat excuses af en vond toch dat ze me onheus behandeld had en dat ze blij was dat het kind ongedeerd was en dat ze het jammer vond dat ik het voetpad niet gehaald had. "Het was een prachtige sprong." Ze sloot af met de vraag of ik niets nodig had. Ze zag er eigenlijk best aantrekkelijk uit, onvoorspelbaar met de losse sweater die ze aan had. Een fijn gezichtje zonder make up. Die intrigerende hautaine blik. Het maakte terug boos. Ik zat er toch maar mee, met die manke poot.
Ik antwoordde haar dat ik mijn plan wel kon trekken en dat het enige dat ik nodig had, dat zij mij dat wellicht niet kon geven. Ze was blijkbaar geen slechte verstaander. Haar ogen begonnen precies vonken te schieten en ze stond recht, hooghartig. Het viel mij op dat ze eigenlijk niet erg groot was, maar de bijzondere trots verborg dat enigszins.

Ze stond dus recht, keek mij minachtend aan. "Ik kan jou geven wat je nodig hebt." Sprak ze sissend, dreigend zelfs. Ze kruiste haar armen voor haar lichaam en nam de rand van haar sweatshirt vast. Langzaam bewoog ze haar armen naar boven zodat ik langzaam haar jonge vel zag verschijnen. Terwijl ze haar sweater over haar hoofd trok spande haar boezem zich op. Hij stak trots vooruit in een gewone witte BH. Arrogant keek ze op me neer toen ze het kledingstuk op de zetel gooide. Toen ze haar armen liet zakken bleven haar borsten naar voor steken als wilden ze zeggen: "En weersta daar nu maar eens aan."
Normaal denk ik niet dat ik daaraan weerstaan zou hebben, maar die arrogantie leek mij zo misplaatst dat ik dacht: "Al valt ze voor mijn voeten."
Ze bleef hooghartig naar mij kijken terwijl ze langzaam haar jeans losknoopte."STOP!" hoorde ik mezelf stil doch autoritair zeggen. Ze bekeek me me met een ongelovige blik van "Durf jij mij te bevelen?" Ik zij dat ik geen zielig arrogant hoertje in mijn huis wilde die dacht dat ze al haar problemen even kon oplossen door met haar benen wijd te gaan. En dat ze dan dacht dat ik al de miserie zou vergeten als ik haar ongewassen lijf eens zou aanraken. "Waar heb ik het aan verdiend dat ik jou nog eens klaar zou moeten maken na wat je allemaal aangericht hebt?" Terwijl ik dit alles zei gebeurde er vanalles met haar. Ik had haar geraakt met mijn woorden. Ze stampte op de grond terwijl ze haar broek terug toe deed. Ik meldde haar hierop onmiddellijk dat ik zo geen brutaliteiten in mijn huis duldde. Ik zag vernedering in haar ogen. Ik zag ook wanhoop in haar ogen. Ze was de situatie niet meer meester. Er welden tranen op. Er was ingehouden woede in haar houding, en tegelijkertijd ging er een siddering door haar lichaam. "Doe dat truitje nu maar rap terug aan." Zei ik. "Hier ontkleed niemand zich zonder mijn toelating, en zeker geen vrouw, laat staan een loopse arrogante teef zoals jij." Ze liet een snik en vernederd en verontwaardigd trok ze haar trui en mantel aan. Ondertussen vertelde ik haar nog dat een vrouw die mij wil bezoeken een rok moet aandoen. Met fonkelende ogen keek ze mij aan.
Huilend beet ze me toe "Rotzak!" Ze beende naar de deur toen ik haar nog nariep "Goed onthouden hé, een rok."  De deur sloeg dicht.

Ik vroeg mij eigenlijk een beetje af wat mij had bezield om zo te reageren. Maar ja, ze was ook zo arrogant geweest. Ik had ook genoten, want ik zat met spanning in mijn broek. Ik dacht "Spijtig, die zie ik waarschijnlijk niet meer terug."

Dit verhaal zal nog een lang vervolg krijgen.

Overzicht verhalen